użytkowanie lasu / Znaczenie drewna 

Znaczenie drewna

 

Drzewa są cennym punktem odniesienia różnorodności gatunków roślin. Są także, nie zmniejszając znaczenia roślin zielnych, częścią świata symboli i tradycji.

Drewno jest surowcem odnawialnym w wielokrotnym cyklu produkcyjnym. Jako surowiec towarzyszy człowiekowi od najdawniejszych czasów. Ludzie wykorzystywali go do budowy domów, wyrobu broni, sprzętów oraz narzędzi. Drewno było źródłem ciepła, które pozwalało ludziom przetrwać w ciężkich warunkach. Zawsze było dla człowieka bardzo cennym materiałem.

Wraz z postępem cywilizacji znaczenie drewna zwiększało się. Obecnie surowiec ten wykorzystywany jest prawie we wszystkich gałęziach gospodarki. Znaczenie drewna zależy od wielkości zapotrzebowania i wpływu jakie drewno wywiera na rozwój danych gałęzi gospodarczych i przemysłowych. Drewno w poszczególnych gałęziach gospodarki może być użytkowane w rozmaitej postaci jako surowiec, materiał pomocniczy lub gotowy produkt.

Najwięcej drewna okrągłego w Polsce przerabia się na tarcicę a także na sklejkę, okleinę i zapałki. Drugie miejsce pod względem używanego drewna okrągłego zajmuje przerób płyt drewnopodobnych i masy celulozowej.

Powszechność użycia drewna zależy od jego ceny i zalet, do których należą:

  • Łatwość pozyskania i dogodna obróbka;
  • Dobre właściwości izolacyjne;
  • Duża wytrzymałość;
  • Odporność na działanie różnych substancji i czynników zewnętrznych;
  • Duże wartości estetyczne;

Drewno posiada również szereg wad do których należą:

  • Niejednorodna budowa;
  • Łatwopalność;
  • Mała odporność na działanie grzybów i owadów;
  • Duża higroskopijność, co wiąże się z kurczeniem, pęcznieniem i paczeniem.

Drewno ze względu na swoje walory jest surowcem trudnym w zastąpieniu, bez którego dzisiejsza cywilizacja nie mogłaby się obejść.

 

Trudno polemizować ze stwierdzeniem, że drewno jest wszechobecne w otoczeniu człowieka. Nasze powiązania z nim mogą być postrzegane w różny sposób. Niektórzy twierdzą, że są to związki atawistyczne, inni że historyczne a nawet genetyczne – bo podobno z drzewa zeszliśmy na ziemię.

Żyjemy więc w otoczeniu drzew, dających – latem cień i chłód, jesienią i zimą – ciepło powstałe w efekcie spalania drewna. Mieszkamy w domach z drewna, wśród sprzętów do produkcji których wykorzystano drewno. Niewiele więc przesady w stwierdzeniu, że drewno towarzyszy człowiekowi od kolebki do trumny.

Drewno jest właściwie jedynym z powszechnie znanych materiałów w pełni odtwarzalnym przez przyrodę. Jego masa przybywa beż żadnych ujemnych skutków dla środowiska i człowieka. Przy właściwie prowadzonej gospodarce leśnej jest to proces ciągły, choć powolny.

Obok kamienia i gliny drewno jest najstarszym materiałem budowlanym, z jakim człowiek zżył się przez stulecia swojej egzystencji. Istnieje przecież pojęcie drewno archeologiczne, którego czasy datuje się na okres setek lat przed Chrystusem, jak choćby drewno dębu znalezione w Biskupinie, które zostało ścięte z przeznaczeniem na konstrukcje około 300 lat przed naszą erą (drewno zachowało swoje cechy dzięki przechowywaniu w wodzie). W Jeziorze Legnickim zidentyfikowano konstrukcję 300 metrowego mostu łączącego ląd z wyspą, na której badacze doszukują się początków państwa polskiego. Badania trwają nadal a archeologowie wciąż znajdują archaiczne sprzęty domowe, broń i wyroby z drewna.

 

            Drzewo jest wspaniałą rośliną o wyjątkowych walorach przyrodniczych, kulturowych, estetycznych, ochronnych. Człowiek do swoich celów może wykorzystać praktycznie wszystkie elementy drzewa. Ścięty pień daje kłody, które są podstawą do przerobu tartacznego – uzyskuje się z nich belki, bale, deski itp. To, czego człowiekowi nie uda się przerobić podlega naturalnemu rozkładowi i w ten sposób cykl ekologiczny zamyka się. Z drzewa uzyskujemy surowiec drzewny zaś odpady mogą być przerobione na opał i co za tym idzie – ciepło. Wydzielający się przy spalaniu CO2 (mniej groźny niż związki siarki powstające przy spalaniu węgla) pochłaniany jest przez rośliny zielone i przerabiany na tlen. Pozostałości – jak popiół, kora czy liście, zasilają glebę i stanowią humus lub są dodatkiem do kompostów. Recykling odbywa się zatem w sposób naturalny.

            Zarówno w skali krajowej jak i światowej zużycie drewna nie maleje a rośnie. Przyrosty masy drewna w skali rocznej są wyższe niż jego zużycie. Z ogólnej liczby pozyskanego na świecie, około 53 % to drewno nie przemysłowe. Produkcja leśna i tartaczna pozostawia odpady takie jak gałęzie, pniaki, które trafiają do dalszego przerobu na zrębki.

            Popularność stosowania drewna wynika z jego unikalnych cech, możliwości odnowienia bazy i łatwej dostępności. Energochłonność potrzebna do wyprodukowania 1 m3 drewna jest niewielka, wielokrotnie niższa niż ta potrzebna produkcji stali, aluminium, betonu, czy tworzyw syntetycznych.

 

 

 
Copyright ©2017 by użytkowanie lasu
Kreator Stron www