użytkowanie lasu / Zmiennosc elementow dr 

ZMIENNOŚĆ POSZCZEGÓLNYCH SKŁADNIKÓW DREWNA W ZALEŻNOŚCI OD WARUNKÓW ZEWNĘTRZNYCH

 

Naczynia i cewki na pniu i gałęziach zmieniają się wzdłuż średnicy, wzrastają od rdzenia do obwodu. Długość cewek w drewnie świerkowym jest najmniejsza w wieku 50-60 lat, a maksimum u brzozy, osiki występuje  w wieku 50-60 lat, u dębu 60-70 lat.

W drewnie dębowym udział naczyń w słoju rocznym zwiększa się z wiekiem drzewa kosztem ilości włókien. Jest to przyczyna zmniejszenia wytrzymałości drewna dębowego w kierunku od środka pnia do obwodu. Wzdłuż pnia stosunek powierzchni przekroju naczyń na całej powierzchni słoja rocznego zwiększa się od podstawy do wierzchołka, natomiast w obrębie korony maleje, przy równoczesnym zmniejszeniu się średnicy naczyń.

U brzozy liczba naczyń oraz ich ogólna powierzchnia zwiększają się w kierunku od odziomka do wierzchołka drewna. W tym samym kierunku następuje spadek masy drewna.

Drewno sosny, która wyrosła na glebach o najkorzystniejszym bilansie wodnym dla wzrostu drzew, ma najdłuższe i najszersze cewki, przewody żywiczne o największej średnicy i najbardziej grubościenne cewki późne.

W drewnie osiki zwiększenie długości włókien oraz długości naczyń jest spowodowane poprawą warunków świetlnych w drzewostanie poprzez wykonanie cięć pielęgnacyjnych.

 

 

 
Copyright ©2017 by użytkowanie lasu
Kreator Stron www