użytkowanie lasu / Wlasciwosci lecznicze  

Właściwości lecznicze drzew

 

BRZOZA

W zielarstwie stosuje się głównie liście i pąki brzozy. Wysuszone młode pączki lub liście brzozy stosuje się jako niedrażniący środek moczopędny i napotny stosowany w schorzeniach nerek. Okłady ze świeżych liści brzozy są skuteczne w przypadku napięć mięśniowych w okolicach ramion i karku.

Sok z brzozy wzmacnia organizm, usprawnia prace nerek i łagodzi dolegliwości kobiece.

Jest doskonałym lekarstwem na trądzik.

 

BUK

Liście buka stosuje się zewnętrznie, jako okłady na stłuczenia i sińce, zaś bukwie, zmielone

i zaparzone do ogólnego wzmocnienia organizmu.

 

DĄB

Jego korę stosuje się w stanach zapalnych jamy ustnej i dziąseł oraz do przemywania wrzodów i ran, skutecznie leczy choroby skóry i wzmacnia ciemne włosy.

 

GRAB

Liście grabu stosuje się w reumatyzmie i chorobach gerontologicznych – wkłada się do materaca lub pod prześcieradło osoby chorej.

 

JAWOR

Liście stosuje się do kąpieli oczyszczającej skórę i regenerującej psychikę.

 

JESION WYNIOSŁY

Korę lub liście młodego jesionu stosuje się w chorobach artretycznych i reumatycznych. Dodatkowo mają one również działanie moczopędne i dlatego używa się ich również przy kamieniach nerkowych.

 

 

JODŁA

Pomocna w pracy z oddechem (rebirthing), igliwiem jodły wysypywano dawniej sień, aby chroniła przed złymi duchami.

Odwar z igieł leczy stany zapalne i łagodzi dolegliwości trawienne, które powstają na tle nerwowym.

 

KASZTANOWIEC

Używa się go przy zapaleniach stawów oraz jako środek łagodzący objawy związane z występowaniem hemoroidów i żylaków. Kora kasztanowca ma działanie wykrztuśne, dlatego odpowiednio przetworzona stosowana jest w bronchitach i u nałogowych palaczy. Zewnętrznie bywa stosowana do opatrunków w przypadku wrzodów, starych ran, pęknięć skóry.

Kasztany ułożone pod łóżkiem zmniejszają bóle reumatyczne i neutralizują szkodliwy wpływ cieków wodnych.

 

KLON ZWYCZAJNY I POLNY

Korę klonu stosowano do mycia nóg, jako środek przeciwko ich nadmiernemu poceniu się.

 

 

LIPA

Kwiat lipy stosuje się jako środek napotny i przeciw przeziębieniom oraz w anemii do „wzmocnienia” krwi.

 

MODRZEW

Spalane igliwie modrzewia stosowano do okadzania chorych i pomieszczeń, w których leżał chory.

 

OLSZA

Gałęzie i konary olszy stosowano jako środek ochronny przeciwko negatywnej energii.

 

ORZECH WŁOSKI

Nalewka z jego owoców leczy schorzenia przewodu pokarmowego i zaburzenia krążenia. Orzechów włoskich używa się jako środka regulującego pracę jelit, zaś wyciągi z jego owocni stosuje się do gojenia ropni i wrzodów oraz przy egzemie.   

 

ROBINIA

Napar z liści i kwiatów stosuje się jako środek zapobiegawczy przeciwko chorobie lokomocyjnej.

 

SOSNA

Igliwie sosny w nalewkach i wyciągach stosuje się w chorobach dróg oddechowych, nalewkę ze świeżych pączków lub młodych pędów stosuje się w zaburzeniach metabolizmu, olejek sosnowy przynosi ulgę przy bólach reumatycznych.

 

ŚWIERK

Wywar i syrop świerkowy stosuje się w nieżytach górnych dróg oddechowych i w astmie.

 

TOPOLA (biała, osika, szara)

Napar sporządzony z kory topoli stosuje się przy kaszlu i bólach gardła, natomiast pączki i młode listki działają moczopędnie i mogą być używane zapobiegawczo przeciwko kamienicy żółciowej i nerkowej oraz w postaci kąpieli lub kompresów przy neuralgii.

 

WIĄZ (szypułkowy, górski, pospolity)

W medycynie ludowej nie stosuje się.

 

 

 
Copyright ©2014 by użytkowanie lasu
Kreator Stron www